Blog

First I would like to say thank you very much. I’m very happy to meet all of you, my brothers and sisters. At this time we are meeting each other to share something about our precious human qualities with respect to obtaining the real peace of mind and happiness that we need.

Because I haven’t studied properly, I don’t know much about Buddhism – what I know is like a drop of water from an ocean. But during this time that we have with each other, I’m happy to speak about and share the little that I have learned and tried to practice.

Als we een willekeurige situatie onbevooroordeeld en oprecht bekijken, beseffen we dat we in belangrijke mate ook zelf verantwoordelijk zijn voor het verloop van de gebeurtenissen.

Als je je teveel zorgen maakt, kan het soms helpen om te denken aan andere mensen die vergelijkbare of zelfs ergere dingen hebben meegemaakt, Zodra jij dat beseft, voel je je niet langer geïsoleerd, alsof jij de enige bent. Dit kan je een bepaald soort troost bieden.

Uiteraard zijn gevoelens van verdriet en angst aanvankelijk. Een natuurlijke menselijke reactie op een verlies.

We moeten ons er voortdurend van bewust zijn dat de reden waarom het zo belangrijk is om over lijden na te denken is dat er een mogelijkheid bestaat eraan te ontsnappen: er is een alternatief. Het is mogelijk om vrij te zijn van lijden,

Onze houding ten opzichte van lijden. Meestal voelen we ten opzichte van pijn en lijden intense afkeer en onverdraagzaamheid. Maar als we onze houding ten opzichte van lijden veranderen zodat we het beter kunnen verdragen.

Onze houding ten opzichte van lijden is erg belangrijk. Want als er zich lijden voordoet, kan die houding van invloed zijn op de manier waarop we het waarnemen.

Mededogen zouden we kunnen definiëren als een gevoel.

Bij het opwekken van mededogen ga je uit van de erkenning dat je niet wil lijden.

Er is een gevaar dat we mededogen verwarren met gehechtheid. We moeten daarom eerst onderscheid maken tussen twee soorten liefde of mededogen.

Voor het ontwikkelen van mededogen kunnen we misschien uitgaan van de wens om zelf niet te lijden, en dat natuurlijke gevoel en dat natuurlijke gevoel jegen onszelf vervolgens cultiveren, versterken en uitbreiden, zodat het gevoel zich ook uitstrekt naar anderen.