Blog

Leven in aandacht is een kunst. Je hoeft geen monnik te zijn of in een klooster te wonen om mindfulness – aandachtig aanwezig zijn – te kunnen beoefenen. Dat is elk moment van de dag mogelijk, onder het autorijden of onder het huishouden. Wanneer je helemaal met je aandacht bij het autorijden bent, is het prettig toeven in je auto en maak je ook veel minder gauw ongelukken. Het rode stoplicht is voor jou het sein dat je mindful moet zijn, het herinnert je eraan stil te staan en te genieten van je ademhaling. Op dezelfde manier kun je na het eten bij de afwas met je hele aandacht naar je ademhaling gaan, zodat het fijn en zinvol is om af te wassen. Schiet niet in de haast. Als je het haastje-repje doet, verknoei je de tijd die je met de afwas bezig bent. De tijd die je aan dit soort dagelijkse taken besteedt, is kostbaar. Het is een tijd om voluit te leven. Wanneer je leven in aandacht beoefent, zal er vrede opbloeien terwijl je de gewone dagelijkse dingen doet.

Of we wel of geen geluk hebben is afhankelijk van de zaden in ons bewustzijn. Als onze zaden van mededogen, begrip en liefde sterk zijn, zullen juist die kwaliteiten in ons bovenkomen. Als de zaden van boosheid, vijandigheid en verdriet in ons sterk zijn, zullen we het heel moeilijk hebben.

Om iemand te begrijpen, moet je de kwaliteit van de zaden in zijn of haar opslagbewustzijn gewaar zijn. En je moet beseffen dat die kwaliteit niet uitsluitend aan die persoon zelf te wijten is.

Voorouders, ouders en samenleving zijn medeverantwoordelijk voor de kwaliteit van de zaden in iemands bewustzijn. Wanneer je dat inziet, begin je mededogen te voelen voor die ander. Met begrip en liefde weet je hoe je je eigen mooie zaden en die van anderen water kunt geven. En je herkent de zaden van lijden en vindt manieren om deze te transformeren.

Er zijn mensen die voorspellen dat de eenentwintigste eeuw er één van spiritualiteit zal zijn.

Persoonlijk denk ik dat het hoe dan ook een eeuw van spiritualiteit moet zijn als wij met z’n allen willen overleven. In onze samenleving is er zoveel lijden, geweld, wanhoop en verwarring. Er is zoveel angst. Hoe zouden we kunnen overleven zonder spiritualiteit?

Ieder van ons is soeverein binnen het domein van ons eigen wezen en de vijf elementen waaruit we zijn opgebouwd. Deze elementen zijn vorm ( lichaam), gevoelens, waarnemingen, mentale formaties en bewustzijn. Het gaat er in je beoefening om om deze alle vijf onder de loep te nemen en de ware natuur van je wezen – de ware aard van je lijden, je geluk, je vrede en je onbevreesdheid – op het spoor te komen.

Met behulp van de beoefening van diepgaand kijken kun je erachter komen wat de positieve zaden zijn die je elke dag water wilt geven en kun je jezelf erin trainen de schadelijke zaden over te slaan. Dit heet ‘selectief water geven’. De Boeddha reikte daartoe methoden aan. En zelfs al doe je deze beoefening maar enkele dagen, dat kan al het begin van een transformatie zijn.

Het is de energie van mindfulness – aandachtig aanwezig zijn – die jou het vermogen geeft een echte liefdesbrief te schrijven en je met een ander te verzoenen. Uit een echte liefdesbrief spreekt inzicht, begrip en mededogen – want anders is het geen liefdesbrief. Een ware liefdesbrief kan een transformatie op gang brengen in de ander – en dus in de wereld.

Maar voordat de brief deze werking kan hebben, moet die eerst een transformatie binnen in jou op gang brengen. Sommige brieven kunnen er wel je hele leven over doen om geschreven te worden.

Als je met de energie van je mindfulness – aandachtig aanwezig zijn – bij je woede, verdriet en angst weet te blijven, begin je te zien wat de wortels van je lijden zijn. En je begint het lijden te herkennen van degenen die jou dierbaar zijn. Mindfulness helpt je om niet boos te zijn op de mensen die jou aan het hart gaan. Want met een geest die één en al aandacht is, begrijp je dat zij net zo goed lijden.

We hebben een lamp in ons binnenste die we elk ogenblik kunnen aansteken. De olie van die lamp is onze adem, onze stappen en onze vredige glimlach. Ontsteek de lamp van mindfulness – aandachtig aanwezig zijn – zodat het licht helder zal gaan stralen en het het duister zal verdrijven en beëindigen. Je beoefening is de lamp aan te steken.

Wanneer je in alle aandacht loopt, zijn je stappen niet langer een middel om een doel te bereiken. Terwijl je naar de eettafel loopt om daar de maaltijd op te dienen, hoef je niet te denken: “Ik moet naar de eettafel lopen en daar het eten neerzetten.” Als je mindful bent, kun je zeggen: “Ik geniet ervan naar de eettafel te lopen,” en elke stap is een doel in zichzelf. Er is geen onderscheid tussen middelen en doelen. Er is geen weg naar geluk, geluk is de weg. Er is geen pad naar verlichting, verlichting is het pad.